Mijn pad in het onderwijs
Ik begon als docent Engels.
Niet omdat taal mijn eindpunt was, maar omdat het een ingang was naar iets anders: begrijpen hoe mensen leren, waar het stokt en wat er nodig is om weer beweging te krijgen.
In de jaren daarna groeide mijn rol. Niet zozeer in functies, maar in mijn manier van kijken naar onderwijs.
Ik werkte in het mbo, hbo en voortgezet (speciaal) onderwijs. Verschillende contexten, met steeds dezelfde vraag: wat heeft deze leerling of student nodig om tot leren te komen?
Wat mij daarin blijft fascineren, is de complexiteit achter gedrag. Wat je ziet, is zelden het hele verhaal.
Waar het schuurt, begint het denken
In mijn huidige werk als begeleider passend onderwijs en docent binnen het voortgezet speciaal onderwijs komt alles samen. Hier is leren niet vanzelfsprekend. Gedrag, emoties, systemen en verwachtingen lopen voortdurend door elkaar heen. Juist daar ligt mijn kracht.
Ik analyseer, leg verbanden en breng terug tot de kern. Niet om het simpeler te maken dan het is, maar om het begrijpelijk en hanteerbaar te maken voor de mensen die ermee werken.
Want wanneer iets helder wordt, ontstaat er ruimte. Voor andere keuzes. Voor beweging. Voor ontwikkeling.
Onderwijs ontwikkelen vanuit de praktijk
Naast het lesgeven ben ik altijd betrokken geweest bij onderwijsontwikkeling en innovatie.
Ik werkte aan de implementatie van gepersonaliseerd onderwijs, ontwikkelde leeromgevingen en nam deel aan trajecten rondom de HILL-methodiek (High Impact Learning that Lasts).
Niet als losstaande projecten, maar als onderdeel van een bredere zoektocht: hoe maken we onderwijs dat echt aansluit bij de leerling én bij de docent?
Ook in rollen zoals vakgroepsvoorzitter, stagebegeleider en projectleider stond voor mij steeds hetzelfde centraal: samen kijken, samen begrijpen en van daaruit verbeteren.
Denken verdiepen
Mijn master pedagogiek gaf verdieping en taal aan wat ik in de praktijk al ervoer.
Thema’s zoals pedagogisch handelen, onderwijsinnovatie en gepersonaliseerd leren kregen betekenis doordat ik ze direct kon verbinden aan de realiteit van de klas en het team.
Voor mij is theorie nooit losstaand. Het is een manier om scherper te kijken naar wat er al gebeurt.
Creativiteit als rode draad
Naast mijn werk in het onderwijs ben ik al jaren actief als zangeres en muzikant.
Die creatieve kant neem ik altijd mee. In hoe ik uitleg, hoe ik vertel en hoe ik mensen laat kijken.
Want begrijpen gebeurt niet alleen in het hoofd. Het moet ook voelbaar zijn.
Wat mij drijft
Ik wil begrijpen wat er echt speelt, ook als het ingewikkeld is.
En dat vertalen naar helderheid waar mensen iets mee kunnen.